Η "επιτυχία" και "αποτελεσματικότητα" των νέων μέτρων
Τα νέα κυβερνητικά μέτρα κατά της διασποράς του κορονοιού, που αφορούν τον αποκλεισμό των ανεμβολίαστων σε πολλούς χώρους, επικρίθηκαν ως παράλογα και αναποτελεσματικά. Μιά τέτοια κριτική όμως (που γίνεται συχνά και από τα κόμματα της μείζονος και ελάσσονος "αντιπολίτευσης" στη βουλή) είναι λανθασμένη και αποπροσανατολιστική (στο βαθμό τουλάχιστον που δεν αποσκοπεί στη αποκάλυψη των πραγματικών στόχων των μέτρων). Γιατί μιά κριτική σε αυτή τη βάση προϋποθέτει, και άρα αποδέχεται, οτι πρόθεση της κυβέρνησης είναι ο περιορισμός της διασποράς του κορονοιού και η μείωση της θνησιμότητας και της νοσηρότητας του πληθυσμού. Αυτό όμως είναι ψευδές, γιατί στην πραγματικότητα τα μέτρα αυτά, όπως και όλα τα υπόλοιπα, δεν είναι υγειονομικά μέτρα, δεν αποσκοπούν στην προστασία της δημόσιας υγείας δηλαδή, αλλά είναι ασκήσεις κοινωνικής πειθαρχίας και αποβλέπουν στον εθισμό του πληθυσμού στην τυφλή πίστη και εφαρμογή των οδηγιών των "ειδικών" του καθεστώτος. Η κυβέρνηση (και φυσικά και η "αντιπολίτευση") στην πραγματικότητα δεν ενδιαφέρεται για την υγεία του πληθυσμού, αλλά για την εφαρμογή του προγράμματος της "νέας τάξης πραγμάτων", του υγειονομικού φασισμού δηλαδή, γιατί δεν είναι λογικό να υποθέσουμε οτι κάνει τα ίδια "λάθη" επί δύο χρόνια, ούτε και να αδιαφορεί στην αύξηση της ολικής θνησιμότητας που παρατηρείται και είναι χρονικά και αιτιακά άσχετη με τους κορονοθανάτους. Γι' αυτό και τα μέτρα πρέπει να φαίνονται βλακώδη και παράλογα (λ.χ. απαγόρευση μουσικής ή νυκτερινής κυκλοφορίας) για να συνηθίσει κανείς να κάνει οτιδήποτε χωρίς αντίρρηση και ερωτήσεις, τα εμβόλια πρέπει να είναι εμφανώς επίφοβα για την υγεία, και όμως να αισθάνεται κανείς οτι είναι φυσικό να τα κάνει. Αν τα εμβόλια ήταν ασφαλή και αποτελεσματικά θα έτρεχαν όλοι να τα κάνουν και αν τα μέτρα ήταν ανάλογα του κινδύνου θα τα εφάρμοζαν όλοι ευχαρίστως και δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί αυτός ο επιδιωκόμενος στόχος. Πρόκειται δηλαδή για μιά αγωγή δουλοφροσύνης, και από την άποψη αυτή τα μέτρα ούτε λάθος είναι, ούτε αποτυχημένα, αλλά σκόπιμα έτσι σχεδιασμένα. Γι' αυτό ακριβώς πρέπει και να αλλάζουν κάθε λίγο, ώστε να υπάρξει εθισμός στην αυθαιρεσία. Η βία επιβάλλεται κυρίως μέσα από πρόστιμα ή το πολύ επαγγελματικές διώξεις και όχι μέσα από ποινικές διώξεις, εξορίες, φυλακίσεις κλπ, ώστε να μην προκαλεί τρόμο (αυτός ο ρόλος επιφυλάσσεται για τον "φοβερό ιό") αλλά να εμφανίζεται ως αναπόφευκτο τμήμα της κανονικότητας. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στο στρατό όπου οι ποινές δεν είναι σωματικές και ξύλο, αλλά στέρηση εξόδου, το πολύ πολύ κανένα καψώνι για τους νεοσύλλεκτους για να συνηθίσουν τη νέα "κανονικότητά" τους (όπως τηρουμένων των αναλογιών ήταν ο πρώτος εγκλεισμός της προπερασμένης άνοιξης).
Τα πρόσφατα μέτρα στην πραγματικότητα δεν στοχεύουν τόσο τους ανεμβολίαστους, όπως με περισσό θράσσος και κυνισμό υποστηρίζουν τα φερέφωνα του καθεστώτος, όσο, κυρίως, τους εμβολιασμένους. Γιατί αυτοί, που, είτε επειδή είναι εύπιστοι και ευεπίφοροι στην καθεστωτική προπαγάνδα εθελοντικά εμβολιάστηκαν, είτε επειδή είναι πειθήνειοι υπέκυψαν στους φασιστικούς εκβιασμούς, είναι πολύ πιό πιθανό να δεχτούν αδιαμαρτύρητα την παραβίαση των φυσικών (σύμφωνα με τις αρχές του ευρωπαϊκού διαφωτισμού) δικαιωμάτων τους, όταν μάλιστα έχουν πρόσβαση στο "υγειονομικό πιστοποιητικό ή "πάσο ελευθερίας" όπως ευφημιστικά ονόμασαν φασιστόχαρτο που προσπαθούν να επιβάλλουν. Αυτό τείνει να τους δημιουργήσει την ψευδαίσθηση της ελευθερίας, συγκρινόμενοι με τους ανεμβολίαστους, γιατί όταν η κριτική σκέψη έχει πλεόν ναρκωθεί δεν μπορούν να αντιληφθούν οτι, όσο θεωρούν φυσικό τον έλεγχο που υφίστανται, τίποτε δεν αποκλείει την επόμενη φορά να είναι και αυτοί μέσα σε αυτούς που η δικτατορία δεν θα επιτρέψει την πρόσβαση. Στην παρούσα φάση στόχος είναι να "κανονικοποιηθεί" αυτό το φασιστόχαρτο, για το οποίο έχει ξεσηκωθεί η Γαλλία και η Ιταλία, ώστε να χρησιμοποιείται παντού. Μπορεί σε κάποια φάση να το απαιτήσουν και στα σουπερμάρκετ και τα φαρμακεία - το σύνταγμα έχει πλέον καταλυθεί, οι θεσμοί και τα δικαστήρια δεν λειτουργούν, η δικτατορία δεν έχει πλέον όρια στην αυθαιρεσία της.
Βρισκόμαστε πειραματόζωα σε ένα διπλό πείραμα. Από τη μία πλευρά είναι το πείραμα των φαρμακοεταιρειών, που δοκιμάζουν την τεχνολογία των γενετικών θεραπειών mRNA (που ονομάστηκαν καταχρηστικά "εμβόλια") πάνω στον γενικό πληθυσμό, τον οποίο έθεσαν οι πολιτικοί στη διάθεσή αυτών των εταιρειών, όχι απλώς ανέξοδα, αλλά και με τεράστιο οικονομικό όφελος. Επειδή η τεχνολογία αυτή, αν πετύχει (ή τέλος πάντων καταφέρουν να εμφανίσουν οτι πετυχαίνει), επιτρέπει τη γρήγορη προετοιμασία "εμβολίων", ανοίγουν τεράστια αγορά για οποιονδήποτε καινούργιο ή παλαιό ιό, ακόμα και κρυολόγημα, τα οποία θα μπορούν, με το πρόσχημα της "ασφάλειας" και "δημόσιας υγείας" να επιβάλλουν ακόμα και υποχρεωτικά. Από την άλλη πλευρά οι πολιτικοί, με τη βοήθεια των γιατρών που ελέγχονται και πληρώνονται από αυτές τις φαρμακοεταιρείες, και οι οποίοι κατάφεραν και τρόμαξαν τον κόσμο για μιά κοινή ίωση, επιχειρούν την εγκαθίδρυση ενός φασιστικού καθεστώτος παρακολούθησης και απόλυτου ελέγχου των πολιτών.
Το φασιστόχαρτο είναι το πρώτο βήμα στην εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος μαζικού ελέγχου που θα μας παρακολουθεί 24 ώρες το 24ωρο και θα μαζεύει για μας σε πραγματικό χρόνο τόσα στοιχεία, που οι χαφιεδισμοί και τα φακελώματα της χούντας θα μοιάζουν με υποδειγματικό σεβασμό της ιδιωτικότητας. Μιά πρώτη γεύση για το πώς θα μοιάζει η ζωή μας σ' αυτό το καθεστώς μπορεί να πάρει κανείς αν δει τι συμβαίνει σήμερα στην Κίνα, που είναι πιό προωθημένη σ' αυτόν τον τομέα (βλ. βίντεο). Όσοι δεν ανταποκριθούν σε αυτή την αγωγή δουλοφροσύνης που επιβάλλουν, χαρακτηρίζονται "αμετανόητοι αρνητές" "επικίνδυνοι για τη δημόσια υγεία" κλπ, και επιδιώκεται να περιθωριοποιηθούν για να αποτελέσουν τους "κομμουνιστές" και τους "εβραίους" του νέου παγκοσμιοποιητικού φασισμού.
Νοέμβριος 2021