Η επόμενη ημέρα
Πριν από μισό περίπου αιώνα μια ομάδα στρατιωτικών πήγε στο βασιλιά, που ήταν τότε ο ρυθμιστής του πολιτεύματος, και του είπε ότι πρέπει να τους δώσει την εξουσία γιατί το μικρόβιο του κομμουνισμού κινδυνεύει να καταστρέψει τη χώρα. Ο βασιλιάς τους έδωσε την εξουσία, παρόλο που το σύνταγμα δεν προέβλεπε κάτι τέτοιο. Όταν ρωτήθηκε αργότερα είπε ότι το έκανε για να αποφευχθεί η αιματοχυσία και «να μη χαθούν ζωές». Οι άνθρωποι αυτοί κυβέρνησαν τη χώρα σαν στρατόπεδο και εγκαθίδρυσαν μια δικτατορία που κατεδίωξε τους μισούς Έλληνες και τους φέρθηκε σαν μιάσματα, είτε δεχόντουσαν την κομμουνιστική ιδεολογία, είτε οι δικτάτορες θεωρούσαν ότι ήταν ύποπτοι ότι θα μπορούσαν να την αποδεχτούν (συνοδοιπόροι). Για να ξεριζωθεί, όπως είπαν οι δικτάτορες, το μικρόβιο του κομμουνισμού, πολλά από τα συνταγματικά δικαιώματα περιορίστηκαν.
Το 2020 μια ομάδα γιατρών πήγε στον πρωθυπουργό και του είπε ότι η χώρα κινδυνεύει να καταστραφεί από ένα καινούργιο ιό. Ο πρωθυπουργός με τη σύμφωνη γνώμη της «αντιπολίτευσης», «για να μη χαθούν ζωές», όπως είπε, παρέδωσε την εξουσία σ’ αυτούς τους ανθρώπους, που αγνόησαν το σύνταγμα και εγκατέστησαν μια δικτατορία που κυβέρνησε τη χώρα σαν νοσοκομείο. Η δικτατορία αυτή κατεδίωξε όλους τους Έλληνες και τους θεώρησε όλους ανεξαιρέτως ως μιάσματα, που χρειάζονται μάσκες και εμβόλια, είτε είχαν τα συμπτώματα της ίωσης, είτε ήταν ύποπτοι να έχουν τον ιό χωρίς να το γνωρίζουν (ασυμπτωματικοί). Για να ξεριζωθεί, όπως είπαν οι δικτάτορες, ο ιός, όλα τα συνταγματικά δικαιώματα περιορίστηκαν ή καταργήθηκαν, ακόμα και τα στοιχειωδέστερα. Ακόμα και το δικαίωμα να περπατάει κανείς όποτε θέλει άσκοπα στο δρόμο μόνος του, αυτό που θα μπορούσε να το θεωρήσει κανείς ως στοιχειώδες κριτήριο για το αν μπορεί κάποιος να χαρακτηριστεί ελεύθερος ή υπο κράτηση ή περιορισμό, καταργήθηκε. Τώρα πλέον πρέπει να ζητήσει κανείς την άδεια των αρχών, να φοράει μάσκα οπουδήποτε και αν βρίσκεται, ώστε να μην μολύνει με την μιαρή ύπαρξή του, και να υπόκειται στο έλεγχον των κρατικών οργάνων που έχουν τη διακριτική ευχέρεια να αποδεχτούν το αν η δικαιολογία και τα στοιχεία που επικαλείται για να βγει από το σπίτι του είναι αληθινά και επαρκή. Αυτό που ονομάζεται ζωή ή βίος εκφυλίστηκε στην υποβοηθούμενη από τα κυρίαρχα δόγματα της σύγχρονης ιατρικής απλή βιολογική συντήρηση.
Η δικτατορία αυτή όμως προχώρησε πέρα από οποιανδήποτε άλλη, σε ανεπτυγμένη χώρα τουλάχιστον. Ακόμα και πρακτικές καταδικασμένες μετά τη συντριβή του ναζισμού, όπως οι βιολογικοί πειραματισμοί σε ανθρώπους, χωρίς τη θέλησή τους, έπαψαν να είναι απαγορευμένοι σε οποιαδήποτε περίπτωση. Οργάνωσε μαζικούς εμβολιασμούς με εμβόλια που, ακόμα και οι ακραιφνέστεροι απολογητές του καθεστώτος ομολογούν, ότι δεν γνωρίζουμε επακριβώς την αποτελεσματικότητά τους, ούτε και τις μακροχρόνιες επιπτώσεις που θα έχουν όσοι υποβληθούν σε αυτούς, και προσπάθησε με διάφορες μεθοδεύσεις να τους καταστήσει υποχρεωτικούς. Ακόμα και αυτή η διαχείριση του σώματός μας, δηλαδή, αυτό που ξεχώριζε (την εποχή που θεωρούνταν ηθικά ανεκτή η δουλεία) τους δούλους από τους ελεύθερους, έπαψε να μας ανήκει. Τώρα είμαστε όλοι δούλοι μιας αόριστης κοινότητας «άλλων», την οποία ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί η δικτατορία. Η ατομικότητα και το αυτεξούσιο έπαψαν να αναγνωρίζονται ως αξίες και έχουμε εκπέσει στην κατάσταση του μέλους μιας αγέλης την οποία οι δικτάτορες έχουν αναλάβει να φροντίζουν να είναι σε καλή βιολογική κατάσταση με τον τρόπο που αυτοί ανεξέλεγκτα αποφασίζουν, σύμφωνα με αυτό που μόνο αυτοί επιτρέπεται να αναγνωρίζουν ως «επιστήμη». Κάθε αντίθετη άποψη χαρακτηρίζεται αντιεπιστημονική, ψεκασμένη, συνωμοσιολογική κλπ που επομένως δημιουργεί κίνδυνο να «χαθούν ζωές» και αξίζει να απαγορευτεί.
Η δικτατορία τώρα ισχυρίζεται ότι σταδιακά, με τους καταναγκαστικούς εμβολιασμούς και τα άλλα μέτρα που πήρε για να μη «χαθούν ζωές», θα επιστρέψουμε στην «κανονικότητα» και η ζωή μας θα είναι το ίδιο όπως πριν. Πρόκειται για ένα ακόμα από τα ψέμματα με τα οποία η δικτατορία εξαπατά τους πολίτες και καταφέρνει να συντηρείται στην εξουσία. Τίποτε δεν θα είναι πλέον το ίδιο, γιατί τώρα το σύνταγμα, ο εγγυητής των στοιχειωδών ανθρωπίνων και ατομικών δικαιωμάτων, έχει αλλάξει. Με την ερμηνεία που έχει δοθεί, η «δημόσιας υγεία» έχει απόλυτη προτεραιότητα έναντι οποιουδήποτε άλλου δικαιώματος και η επίκλησή της επιτρέπει την μέχρι κατάργηση καταπάτηση όλων των άλλων δικαιωμάτων. Η έννοια επίσης που έχει δοθεί στη «δημόσια υγεία» μπορεί να είναι τόσο αυθαίρετη ώστε να εξισωθεί με την προστασία από μία και μόνο ασθένεια. Ακόμα και αν αυτή έχει, όπως έχουν αναγκαστεί ακόμα και οι υποστηρικτές της δικτατορίας να παραδεχτούν, θνησιμότητα 0,1% έως 1% και προσβάλλει κατά κανόνα ηλικιωμένους με εξασθενημένο οργανισμό και πολύ μικρό προσδόκιμο επιβίωσης, οι εκάστοτε κυβερνώντες έχουν πλέον το συνταγματικό δικαίωμα να της δίνουν προτεραιότητα έναντι άλλων ασθενειών (καρκίνος, εμφράγματα κλπ) ή καταστάσεων (αυτοκτονίες, αλκοολισμός, τροχαίοι θάνατοι, οικογενειακή βία) που, όχι μόνο οδηγούν στο θάνατο υγιείς και νέους ανθρώπους, αλλά καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό και το μέλλον της χώρας. Πιθανώς στο μέλλον και άλλες απειλές (σεισμοί, πλημμύρες, πυρκαιές κλπ) μπορούν να οδηγήσουν σε τόσο ευρεία ερμηνεία της έννοιας κάποιου δικαιώματος που να έχει απόλυτη προτεραιότητα έναντι οποιουδήποτε άλλου.
Επί πλέον έχουν αλλάξει και οι αξίες που καθορίζουν τις κοινωνικές προτεραιότητες. Πριν από 200 χρόνια οι πρόγονοί μας ξεσηκώθηκαν για την ελευθερία τους με το σύνθημα «καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή». Το ίδιο έκαναν και στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο όταν επιτέθηκαν στη χώρα μας οι φασιστικές δυνάμεις της εποχής εκείνης. Σήμερα η δικτατορία έχει κάνει αυτό «καλύτερα 40 χρόνια εγκλεισμοί και καραντίνες για να κερδίσουμε μια ώρα γηροκομείου παραπάνω».
Το σύνταγμα λοιπόν δεν εγγυάται πλέον τίποτε, τα πάντα είναι θέμα της ερμηνείας που δίνεται και αρμόδιοι γι’ αυτό είναι οι «ειδικοί» που διορίζουν οι κυβερνώντες, και οι οποίοι χωρίς κανένα έλεγχο απαιτούν τυφλή πίστη σε όσα επιβάλλουν, ακόμα και όταν αυτά έρχονται σε αντίθεση με συναδέλφους τους ή την κοινή λογική. Αυτό επομένως που έγινε, μπορεί να ξαναγίνει, και επομένως θα ξαναγίνει, με την ίδια ή με άλλη μορφή. Ήδη «ειδικοί» προφητεύουν την «ανακάλυψη» νέων ιών και προειδοποιούν για νέες «πανδημίες».
Υπάρχει όμως ελπίδα και τρόπος να τελειώσουμε αυτό τον εφιάλτη: να κάνουμε ότι κάναμε και με την προηγούμενη δικτατορία. Τότε, πριν από μισό αιώνα περίπου, διώξαμε το βασιλιά που δεν ανταποκρίθηκε στο συνταγματικό του καθήκον και κλείσαμε στη φυλακή τους υπαίτιους της βίας. Αυτό πρέπει να κάνουμε και τώρα: ΟΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΙΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να πάρουμε πίσω τις ζωές μας και τις ελευθερίες μας.
Φεβρουάριος 2021