Τα αναπάντητα ερωτήματα
Οι κυβερνήσεις μας ισχυρίζονται ότι στο θέμα του κορονοιού ακολουθούν τα διδάγματα της επιστήμης. Αυτό όμως που μας παρουσιάζουν σαν «επιστήμη» βασίζεται σε μία διεστραμμένη αντίληψη που μοιάζει περισσότερο με θρησκευτικό δόγμα ή πολιτική προπαγάνδα παρά με επιστήμη. Είναι λάθος να πιστεύει κανείς ότι επιστήμη είναι πάντοτε όσα γράφει ή λέει κάποιος ερευνητής. Αυτά πρέπει να ελεγχθούν και να επαληθευθούν και αυτό παίρνει χρόνο. Συμβαίνει συχνά κάτι να εμφανίζεται σαν επιστημονική αλήθεια και στη συνέχεια να διαψεύδεται. Κάποιες φορές υπάρχουν και συμφέροντα που εξυπηρετούνται από τέτοιες εσφαλμένες απόψεις. Δεν πρέπει να ξεχνάμε λ.χ. ότι πριν από 70 χρόνια αν μία έγκυος γυναίκα ή λεχώνα παραπονιόταν στο γιατρό της για αλλαγές στη διάθεσή της υπήρχε περίπτωση να της συστήσει ένα τσιγάρο που καλμάρει τα νεύρα.Ο καθηγητής John Ioannidis του πανεπιστημίου Stanford των ΗΠΑ έχει κάνει έναν κατάλογο από μερικές τέτοιες περιπτώσεις επιστημονικών ισχυρισμών που στη συνέχεια διαψεύστηκαν, κάποιοι μετά από έρευνα πολλών ετών.

Οι επιστημονικές απόψεις βασίζονται στη λογική και οι επιστημονικές απόψεις πρέπει να δίνουν σαφείς και πειστικές απαντήσεις στα ερωτήματα. Αυτά όμως που βιώνουμε και αυτά που ακούμε καθημερινά από την πλειονότητα των (άμεσα ή έμμεσα) επιδοτούμενων από το κράτος μέσων ενημέρωσης δημιουργούν, σε όποιον προσπαθήσει καλόπιστα να τα εξετάσει, πολλά ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο μέτρησης των θανάτων, τη βαρύτητα της επιδημίας και τον τρόπο αντιμετώπισης της, που είναι μάλλον αδύνατον να απαντηθούν με την ιστορία που μας παρουσιάζουν. Μερικά από αυτά τα ερωτήματα είναι τα εξής:
● Κάθε χρόνο πεθαίνουν στην Ελλάδα 120.000 άνθρωποι. Οι θάνατοι που εμφανίζονται ως σχετιζόμενοι με τον ιό (ακόμα και αν δεν υπήρχε προσπάθεια να μειωθεί η διάδοση του ιού) είναι ένα μικρό μόνο μέρος από τους θανάτους που συμβαίνουν από άλλες αιτίες (εμφράγματα, εγκεφαλικά, καρκίνοι κ.α.π.). Υποτίθεται ότι όλοι οι πολίτες είμαστε ίσοι έναντι του νόμου και το κράτος θα πρέπει να φροντίζει για όλους εξίσου και όχι μόνο για αυτούς που πάσχουν ή κινδυνεύουν από μία αιτία. Γιατί καταμετρώνται οι θάνατοι μόνο από μία αιτία, που μάλιστα δεν είναι και η σημαντικότερη; Γιατί δεν καταμετρώνται λ.χ. και οι θάνατοι από εμφράγματα που συμβαίνουν καθημερινά και γιατί δεν δίνεται ανάλογη σημασία στην αποτροπή τους;

● Οι φαρμακοεταιρείες, πριν εμβολιάσουν εκατοντάδες εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια ανθρώπους, δοκίμασαν τα εμβόλιά τους σε μερικές δεκάδες χιλιάδες υγιείς εθελοντές. Κατά τη διάρκεια αυτών των δοκιμών κάποιοι εθελοντές αρρώστησαν σοβαρά ή πέθαναν. Έψαξαν τότε και βρήκαν ότι αυτό δεν οφείλεται στο εμβόλιο αλλά σε άλλους παράγοντες. Στην περίπτωση του κορονοιού όμως όλοι οι θάνατοι αποδίδονται σ’ αυτόν, ανεξάρτητα αν κάποιος πέθανε πραγματικά από τον κορονοιό ή από την προϋπάρχουσα ασθένεια (που σχεδόν όλοι έχουν) και απλώς έτυχε να έχει και τον κορονοιό εκείνη τη στιγμή. Σε κάποιες περιπτώσεις αποδίδονται στον κορονοιό ακόμα και θάνατοι εβδομάδες ή μήνες αφότου έπαψε να υπάρχει ο ιός. Γιατί δεν χρησιμοποιείται και για τις συνέπειες του κορονοιού ο ίδιος τρόπος αιτιολόγησης που χρησιμοποιείται για τις συνέπειες από τα εμβόλια;
● Οι καταναγκαστικοί μαζικοί εγκλεισμοί (lockdown), και γενικότερα όλοι οι οριζόντιοι και χωρίς διακρίσεις περιορισμοί, εκτός από τις τεράστιες οικονομικές συνέπειες (που και αυτές έμμεσα να προκαλούν θανάτους), έχουν και ένα άμεσο κόστος σε ανθρώπινες ζωές: κατάθλιψη-αυτοκτονίες, θεραπείες που δεν έγιναν, έλλειψη άσκησης κ.α.π. Όταν καταμετρώνται οι ζωές που «σώζονται» ή χάνονται γιατί δεν γίνεται προσπάθεια να ποσοτικοποιηθούν και να συνυπολογισθούν και αυτά τα θύματα στην καταμέτρηση;

● Επί 200 χρόνια που υπάρχουν συντάγματα περάσανε επιδημίες πολύ χειρότερες από αυτή, ακόμα και όπως θέλουν να μας την παρουσιάσουν. Χολέρα, φυματίωση, τύφος κλπ και γρίπη πολλές χρονιές, και όχι μόνο το 1918, που πέθαιναν και παιδιά και νέοι. Ποτέ όμως δεν εφαρμόστηκαν τέτοια μέτρα που ουσιαστικά θέτουν το σύνταγμα σε αναστολή. Γιατί αυτή τη φορά επιβλήθηκαν τόσες απαγορεύσεις για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, παρόλο που δεν δικαιολογούνται από τη βαρύτητα της επιδημίας;
● Για να καταδειχθεί η επικινδυνότητα του κορονοιού, ο αριθμός των θανάτων που αποδίδονται σ’ αυτόν έχει συγκριθεί με θανάτους από επιδημίες σοβαρών ασθενειών (πανούκλα, χολέρα κλπ) ή πολέμους. Όμως όλοι οι θάνατοι είναι το ίδιο τραγικοί; Το ίδιο είναι να πεθάνει ένας 95χρονος και το ίδιο ένας 10χρονος ή 20χρονος; Το ίδιο είναι να πεθάνει ο παππούς σου και το ίδιο το παιδί σου;
● Σχετικά με τον κορονοιό σε πολλά πράγματα η επιστήμη δεν έχει καταλήξει σε οριστικά συμπεράσματα και ανάμεσα στους επιστήμονες υπάρχει διχογνωμία σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, πολλοί δηλαδή προτείνουν να αφεθεί η ίωση να κάνει τον κύκλο της και να επικεντρωθεί η προσπάθεια στην προστασία των γηροκομείων και των ανθρώπων με κλονισμένη υγεία που μπορεί πράγματι να κινδυνεύουν. Γιατί δεν επιδιώκεται η πληροφόρηση των πολιτών και να κληθούν να αποφασίσουν, όπως αρμόζει σε ελεύθερους ανθρώπους σε δημοκρατική πολιτεία, αλλά εμφανίζεται η μία μόνο άποψη αυτής της διχογνωμίας ως μονόδρομος και η άλλη αποσιωπάται, φιμώνεται και λοιδορείται (ψεκασμένοι, ανεύθυνοι κλπ); Γιατί π.χ. ο ιατρικός σύλλογος Αθηνών, στον οποίο προΐστανται πολιτικά πρόσωπα, διεκδικεί το μονοπώλιο της επιστημονικής αλήθειας σε τέτοια αμφιλεγόμενα θέματα και απειλεί τους γιατρούς που θα εκφράσουν την επιστημονικά τεκμηριωμένη άποψή τους με διώξεις; Θεωρούν οι κυβερνήσεις μας ότι υπάρχουν πράγματα που δεν πρέπει να πληροφορηθούμε;
● Ένα νοητικό πείραμα (γρίφος για δυνατούς λύτες! ;-) )
Ας υποθέσουμε ότι θέλουμε να δοκιμάσουμε την επικινδυνότητα δύο ουσιών. Θα τις ονομάσουμε με το χρώμα τους, μια κόκκινη και μια πράσινη. Έστω ότι έχουμε και πειραματόζωα (ποντίκια λ.χ.) όσα θέλουμε.
Ι. Παίρνουμε 1000 ποντίκια και τα ταΐζουμε με την κόκκινη ουσία. Παρατηρούμε ότι 50 από αυτά πεθαίνουν
ΙΙ. Ύστερα παίρνουμε 1000 ποντίκια και τα ταΐζουμε με την πράσινη ουσία. Παρατηρούμε ότι δεν πεθαίνει κανένα
ΙΙΙ. Τέλος παίρνουμε 1000 ποντίκια και τα ταΐζουμε και με την κόκκινη και με την πράσινη ουσία. Εδώ υπάρχουν δύο εκδοχές:
α) πεθαίνουν 50 ποντίκια
β) πεθαίνουν 100 ποντίκια

Ερωτήματα:
1) στην περίπτωση ΙΙΙ.α πόσοι θάνατοι από τους 50 θα είναι λογικό να θεωρήσουμε ότι οφείλονται στην κόκκινη και πόσοι στην πράσινη ουσία;
2) στην περίπτωση ΙΙΙ.β πόσοι θάνατοι από τους 100 θα είναι λογικό να θεωρήσουμε ότι οφείλονται στην κόκκινη και πόσοι στην πράσινη ουσία;
3) αν έρθει κάποιος και σας πει ότι για όλους τους θανάτους (και τους 100 ή και τους 50) ευθύνεται αποκλειστικά (ή έστω κυρίως) η πράσινη ουσία πόσο διατεθειμένοι θα ήσασταν να τον πιστέψετε;
*(Η λύση στο τέλος)
● Σύμφωνα με τη διεθνή σύμβαση για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας του ατόμου σε σχέση µε τις εφαρμογές της βιολογίας και της ιατρικής (Ν2619/1998 ΦΕΚ132Α) και το Σύνταγμα (άρθρο 28) απαγορεύεται επέμβαση σε θέματα υγείας χωρίς τη συναίνεση και κατάλληλη ενημέρωση (άρθρο 5 της σύμβασης). Γιατί θέλουν να τιμωρήσουν με στερήσεις ελευθεριών αυτούς που δεν συναινούν στον εμβολιασμό τους με τα πειραματικά εμβόλια; Η ίδια σύμβαση καθορίζει ότι «τα συμφέροντα και η ευημερία του ανθρώπινου όντος θα υπερισχύουν έναντι µόνου του κοινωνικού συμφέροντος ή της επιστήμης». Γιατί στο θέμα των εμβολιασμών και της χρήσης μάσκας το υποτιθέμενο κοινωνικό συμφέρον (στην πραγματικότητα το εικαζόμενο συμφέρον κάποιων ευπαθών στην ίωση ατόμων που δεν ερευνήθηκε καν η γνώμη τους) τίθεται πάνω από την ευημερία ανθρώπινων όντων; Γιατί όσους δεν θέλουν να γίνουν πειραματόζωα, όπως είναι δικαίωμά τους, τους κατατάσσουν μαζί με «αντιεμβολιαστές», οι οποίοι δεν θέλουν (αν και είναι και αυτών δικαίωμά τους) ακόμα και μακροχρόνια δοκιμασμένα εμβόλια για πραγματικές ασθένειες; Γιατί ψήφισαν υποχρεωτικούς εμβολιασμούς (ΠΝΠ 25-2-2020 ΦΕΚ42Α/2020 αρ.1 παρ 2α, Ν4675 ΦΕΚ54A/2020 αρ.4 παρ.3A iii);
● Σύμφωνα με το νόμο «όποιος δημόσια ή μέσω του διαδικτύου διαδίδει ή διασπείρει με οποιονδήποτε τρόπο ψευδείς ειδήσεις με αποτέλεσμα να προκαλέσει φόβο σε αόριστο αριθμό ανθρώπων ή σε ορισμένο κύκλο ή κατηγορία προσώπων, που αναγκάζονται έτσι να προβούν σε μη προγραμματισμένες πράξεις ή σε ματαίωσή τους, με κίνδυνο να προκληθεί ζημία στην οικονομία, στον τουρισμό ή στην αμυντική ικανότητα της χώρας ή να διαταραχθούν οι διεθνείς της σχέσεις» διώκεται ποινικά. Υπερβολές στην βαρύτητα της επιδημίας, λ.χ. ότι μπορεί να καταστρέψει την ανθρωπότητα, συγκρίσεις με επιδημίες πανούκλας, απίθανοι αριθμοί θυμάτων κλπ διαδίδονται ανενόχλητα παρόλο που προκαλούν φόβο (υπερβολικό μάλιστα στους πιο αφελείς και ανυποψίαστους) και μπορεί να προκαλέσουν ζημία στην οικονομία και στον τουρισμό. Αντιθέτως απειλούνται με δίωξη όσοι διαδίδουν ότι ο ιός είναι καλοήθης και ότι η αντιμετώπισή του δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από αυτά που λύνει , απόψεις δηλαδή, που, ακόμα και αν ήταν ψευδείς δεν μπορεί να προκαλέσουν ζημία στην οικονομία, στον τουρισμό ή στην αμυντική ικανότητα της χώρας ή να διαταράξουν της διεθνείς της σχέσεις. Ακόμα και αν δεν ασκηθούν τελικά διώξεις, γιατί είναι προφανές ότι είναι πολύ δύσκολο να υπάρξουν τελεσίδικες καταδίκες, για ποιο λόγο υπάρχει αυτή η αδικαιολόγητη παρενόχληση της ακίνδυνης άποψης, ιδίως όταν ταυτόχρονα υπάρχει αυτή η ατιμώρητη κινδυνολογία;
● Σύμφωνα με τη νομοθεσία, όσοι ασκούν δημόσια εξουσία (μέχρι και δημόσιοι υπάλληλοι σε καίριες θέσεις) υποχρεώνονται να δηλώνουν την περιουσιακή τους κατάσταση και τις πηγές των εισοδημάτων τους και κάθε χρόνο δημοσιεύονται τα στοιχεία αυτά που αφορούν βουλευτές και κυβερνητικά στελέχη. Γιατί δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα μέλη αυτής της επιτροπής που ενεργεί ως υπέρτατη εξουσία και έχει τον τελευταίο λόγο για το πώς θα ζούμε; Καταγγέλθηκαν στη βουλή πληρωμές σε κάποιους από αυτούς από φαρμακοεταιρείες. Γιατί δεν υποχρεώνονται να δηλώσουν τις πηγές χρηματοδότησης των ερευνών τους;
● Στο χρηματιστήριο πουλάει κανείς τις μετοχές του όταν πιστεύει ότι η τιμή τους στο μέλλον θα πέσει ή έστω δεν θα ανέβει. Όταν ο γενικός διευθυντής φαρμακοεταιρείας που ανακοίνωσε ότι το εμβόλιο λειτουργεί πουλάει τις μετοχές του στην εταιρεία σημαίνει ότι πιστεύει ότι η τιμή της θα πέσει πράγμα, που μπορεί να συμβεί μόνο αν η ανακοίνωση αυτή αποδειχθεί τελικά ότι είναι εν μέρει ή τελείως αναληθής. Όταν ο ίδιος ο γενικός διευθυντής της φαρμακοεταιρείας δεν εμπιστεύεται το εμβόλιο που έφτιαξε, γιατί να το εμπιστευτούμε εμείς; Γιατί να εμπιστευτούμε αυτά που μας λέει κάποιος που δηλώνει θαυμαστής του;
● Οι φαρμακοεταιρείες διαπραγματεύονται ασυλία και ατιμωρησία στην περίπτωση που τα εμβόλια παρουσιάσουν παρενέργειες. Από τους εθελοντές που τα δοκιμάζουν ζητούν να μην κάνουν παιδιά κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Οι μακροχρόνιες παρενέργειες, και μάλιστα σε μια νέα τεχνολογία, όπως είναι τα εμβόλια mRNA δεν μπορεί ποτέ να φανούν σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Και ανακοινώνεται ότι η ανοσοποίηση δεν είναι βέβαιη εξ αιτίας μεταλλάξεων του ιού ή άλλων λόγων. Γιατί επιδιώκεται με τόσο πιεστικό τρόπο ο εμβολιασμός όλου του πληθυσμού και τίθενται σε κίνδυνο οι νέοι και οι μελλοντικές γενιές για χάρη αμφίβολων ωφελημάτων ηλικιωμένων; Πόσοι θα θυσίαζαν την υγεία των παιδιών και των εγγονιών τους για αμφίβολες πιθανότητες να ζήσουν λίγους μήνες παραπάνω;
Οι κυβερνήσεις μας χαρακτηρίζοντας θεωρία συνωμοσίας κάθε αντίθετη άποψη δείχνουν ότι δεν επιθυμούν να έχουν σκεπτόμενους πολίτες. Κάποιοι μπορεί πράγματι να καταφεύγουν πράγματι σε θεωρίες συνωμοσίας προσπαθώντας να απαντήσουν σε ερωτήματα όπως αυτά. Αυτό όμως δεν οφείλεται σε κάποιο εγγενές χαρακτηριστικό της εποχής μας, αλλά στις ανεπάρκειες τις ιστορίας που μας παρουσιάζουν, που έχει τόσες αντιφάσεις που υποτιμά την νοημοσύνη μας. Εδώ υπάρχει ένα παράδειγμα μιάς διαφορετικής εξήγησης. Ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης, που αναζητεί την προστασία της υγείας του και το συνταγματικό του καθήκον προς το κοινωνικό σύνολο, θα πρέπει να προσπαθήσει να απαντήσει αυτά και όσα άλλα ερωτήματα μπορεί να του δημιουργηθούν.
Δεκέμβριος 2020
*1) για όποιον δεν κατάλαβε ακόμα, «πράσινη ουσία» = κορονοιός και «κοκκινη ουσία» = υποκείμενα νοσήματα
2) στην πραγματικότητα ισχύει η περίπτωση ΙΙΙ.α) και όχι η ΙΙΙ.β) όπως φαίνεται από το γεγονός ότι η ηλικία όσων εμφανίζονται να πεθαίνουν από κορονοιό είναι ίση με το προσδόκιμο επιβίωσης